czwartek, 22 kwietnia 2021

Maciej Kaźmierczak "Martwy ptak"

 


Autor
: Maciej Kaźmierczak

Tytuł: Martwy ptak

Wydawnictwo: Muza

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 480

Gatunek: kryminał 




Krwawe miejsca zbrodni i martwe ptaki. Co łączy ofiary i czemu zostały ucharakteryzowane w ten nietypowy sposób?

Uwielbiam krwiste, zaskakujące kryminały. Dobrze czuję się również czytając o sztuce. Czy takie połączenie jednak nie jest zbyt ryzykowne? Czy te tematy mogą się zgrać i połączyć w interesującą i kompletną całość? Tym tytułem Kaźmierczak przekonuje nas, że tak.

„Martwy ptak” to historia dość brutalna. Opisy zbrodni dają do myślenia, pobudzają wyobraźnią i sprawiają, że czytelnik ma wrażenie, jakby to wszystko mógł zobaczyć na własne oczy. W żadnym razie natomiast nie odniosłam wrażenia, by było to przerysowane czy zbyt krwawe. Lubię mocne, mroczne i spływające krwią ofiar opowieści, a mój dziwny apetyt na podobne historie został w tym przypadku zaspokojony.

Powieść Kaźmierczaka pozwala nam podążać śladem seryjnego zabójcy. Podczas lektury obserwujemy jego zbrodnie, szukamy śladów i usiłujemy poznać jego tożsamość. Przyznam szczerze, że po części udało mi się rozszyfrować zagadkę, ale zakończenie książki okazało się na tyle zdumiewające, że nie stanowiło to dla mnie problemu. Autor w interesujący sposób zarysowuje postać mordercy, sprawiając, że w oczach czytelnika nabiera ona zupełnie innego wymiaru.

Kaźmierczak pomyślnie zdał test z kreowania bohaterów. Każda z przedstawionych osób zrobiła na mnie wrażenie wyrazistej i przekonującej. Autor zaoferował im nie tylko teraźniejszość, obdarzył je również bogatą przeszłością, złymi decyzjami, własnymi problemami. Dzięki temu sporo miejsca zostało w książce poświęcone obyczajowemu tłu. Zdarzało mi się pomyśleć, że powieść jest w związku z tym nieco przegadana, a niektóre kwestie niepotrzebne. Nie stanowiło to natomiast wielkiej przeszkody, bo poruszane kwestie dobrze dopełniały całość i nie odbierały przyjemności z czytania.

Akcja rozwijała się w kilku wątkach. Główny temat momentami spychany był na boczny plan. Autor zadbał natomiast, by fabuła była interesująca i angażująca. Przede wszystkim tytuł ten sprawdzi się u czytelników lubiących wyjątkowo mroczne opowieści, każdy jednak mógłby znaleźć w nim coś dla siebie. „Martwy ptak” stanowi bogate połączenie przeróżnych tematów i kwestii. Na stronach książki zbrodnia łączy się ze sztuką, sprawiając, że w niektórych chwilach ciężko odróżnić jedną od drugiej, albo określić która jest która. Kolejne rozdziały pozwalają czytelnikowi poznać siłę miłości, ból zazdrości, konsekwencje nieszczęśliwego dzieciństwa, moc tworzenia czy piętno inspiracji. Wszystko ciekawie się przenika i uzupełnia.

Po tę książkę sięgnęłam jednak przede wszystkim ze względu na zbrodnię. I ta powieściowa zbrodnia mnie przekonała. Podobał mi się rozwój wypadków, krwawy szlak, powiązanie między ofiarami, próba rozgryzienia nazwiska zabójcy i mocne zakończenie. Autor dobrze sobie poradził i chętnie się przekonam, do czego jeszcze jest zdolny.  

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Muza. 

sobota, 17 kwietnia 2021

Jennifer Hillier "Ty będziesz następna"

 


Autor
: Jennifer Hillier

Tytuł: Ty będziesz następna

Wydawnictwo: Muza

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 416

Gatunek: thriller psychologiczny




Przeszłość dogoniła ją w najmniej odpowiedniej chwili. Myślała, że zamknęła tamten rozdział, a milczenie okaże się kluczem do sukcesu. Ale czy wszystko można pogrzebać? Kto w tej historii jest sprawcą, a kto ofiarą?

“Ty będziesz następna” to dokładnie taka książka, jakiej potrzebowałam. Angażująca, zaskakująca, przewrotna. Już pierwsze strony przekonały mnie, że to lektura warta uwagi, a kolejne rozdziały przyciągnęły uwagę i wzmocniły zainteresowanie. To jedna z tych powieści, których po prostu nie ma się chęci odkładać, a konieczność powrócenia do własnych spraw i obowiązków naprawdę rozczarowuje. Hillier przypomniała mi, jak bardzo lubię tego typu książki i że tak naprawdę to jest właśnie ten gatunek, który najbardziej mnie fascynuje.

Poprzednia historia tej autorki bardzo przypadła mi do gustu i mocno zapadła w pamięć, ale ta wywarła jeszcze większe wrażenie. Każda część tej opowieści nacechowana jest elementami, bez których nie wyobrażam sobie żadnej mrocznej książki. Jednym z nich jest klimatyczna, przesiąknięta niepewnością atmosfera. Autorka znakomicie radzi sobie z budowaniem napięcia, a w tym przypadku uczucie niepokoju całkowicie mną zawładnęło. Czytałam szybko i gorączkowo, by jak najszybciej poznać całą historię i przekonać się, co rzeczywiście się wydarzyło, a co było tylko złudzeniem, powstałym na skutek działań pisarki.

Istotne znaczenie miało dla mnie także psychologiczne tło, oparte na problemach głównej bohaterki i podejmowanych przez nią decyzjach. Autorka pozwoliła mi sądzić, że dobrze poznałam Geo, byłam jednak w wielkim błędzie sądząc, że naprawdę udało mi się zrozumieć tę skomplikowaną postać. Hillier przyłożyła dużą wagę do przeszłości kobiety, która zbudowana została na koszmarnych i spędzających sen z powiek tajemnicach. Niektóre z nich ujrzały światło dzienne, te najgorsze jednak tylko czekały na swoją kolej, by zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie.

„Ty będziesz następna” to znakomity przykład kobiecego thrillera, w którym dobry pomysł spotyka się ze świetnym wykonaniem. Autorka zaplanowała dla swoich czytelników złożoną fabułę i krok po kroku urzekała mnie realizacją pomysłu. W tej powieści każdy element wydaje się zajmować odpowiednie miejsce. Niczego nie jest zbyt mało lub za dużo. Wszystko odbywa się w odpowiednim miejscu i czasie. Nie brakuje zwrotów akcji i niespodzianek. Niepokojąca atmosfera przeplata się z obyczajową oprawą. Po prostu jest idealnie.

Ta książka była tak dobra, że po prostu zabrakło mi słów. Mam bardzo wiele refleksji, ale wydaje mi się, że nie znam odpowiednich określeń, by właściwie je wyrazić. „Ty będziesz następna” to cudownie mroczna opowieść, która po prostu musi się podobać. Przekonajcie się sami. Serdecznie polecam.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Muza. 

czwartek, 15 kwietnia 2021

Rachael Lippincott, Mikki Daughtry "Teraz i na zawsze"

 


Autor
: Mikki Daughtry, Rachael Lippincott

Tytuł: Teraz i na zawsze

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 380

Gatunek: literatura młodzieżowa




Nie zawsze to, co wygląda idealnie na pierwszy rzut oka, rzeczywiście takie jest. Ideały przecież nawet nie istnieją. Tylko czy na pewno? A może ideał można sobie wyśnić?

Po książki młodzieżowe sięgam coraz rzadziej. Sama już dawno wyrosłam z bycia nastolatką i zwyczajnie nie mogę się odnaleźć w takiej tematyce. Dla „Teraz i na zawsze” zrobiłam wyjątek. A podczas lektury, przekonałam się, że po prostu nie można oceniać w ten sposób, zakładać, że coś jest nieodpowiednie ze względu na wiek, płeć czy daną chwilę. Nigdy bowiem nie wiemy, co znajdziemy w środku książki.

Nowa powieść Lippincott i Daughtry bardzo mnie zaskoczyła i poruszyła pod wieloma względami. Mimo że jej bohaterzy są znacznie młodsi ode mnie, to aktualnie zmagamy się z podobnymi problemami, a ta historia pozwoliła mi poczuć, że nie jestem z tym wszystkim sama i że gdzieś, ktoś również ma gorszy czas, zmaga się z poczuciem straty i pustką w sercu. Istotność tematu, jego aktualność, towarzyszące mu emocje- te elementy pozwoliły mi zaangażować się w lekturę i poczuć jej klimat.

„Teraz i na zawsze” to mądra i dojrzała opowieść o tym, co w życiu najpiękniejsze i najważniejsze. Opowiedziana tak, że bez problemu trafi w serce każdego czytelnika i rozgości się tam na dłużej. To książka, przy której przeżywa się nie tylko opisywane wydarzenia, ale również własne życie. Pozwala się uśmiechnąć, zostawia trochę czasu na refleksje, skłania do porównania się do bohaterów. Nieco bajkowa historia jest zaskakująco autentyczna i przykuwająca uwagę, a zwroty akcji przypominają, że w życiu niczego nie można zaplanować.


Ale można zawalczyć o to, na czym nam zależy, podążać za marzeniami, być lepszym człowiekiem. „Teraz i na zawsze” jest jak skrzyneczka, w której ukryte zostały mądre myśli i cenne rady, przychodzące jednak do nas w sposób naturalny, nienarzucające się. W tej historii i jej bohaterach zostało zaklęte coś, do czego należy dojść samemu, by prawidłowo ocenić całość i pokochać ją za to, co nam oferuje.

Autorki wykazały się nie tylko świetnym pomysłem i niezwykłym wyczuciem, ale również wspaniałym stylem. Nie jest łatwo pisać lekko o rzeczach trudnych, ale im udało się przyjemną i przyjazną narracją odciążyć akcję książki. Dzięki temu powieść czyta się szybko, bez trudu przechodząc do kolejnych rozdziałów i interesujących treści. A warto wspomnieć, że tych w książce nie brakuje.

„Teraz i na zawsze” to świetny pomysł, który został dobrze przemyślany i mądrze zrealizowany, dzięki czemu w nasze ręce trafiła znakomita treść. Książka zaskoczyła mnie swą dojrzałością, która kryje się zarówno w realizacji fabuły, jak i w kreacji bohaterów. Autorki cudownie się spisały i ciężko jest im cokolwiek zarzucić. To prawdziwa perełka. Nie pozwólcie, by zginęła.   

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Media Rodzina. 

wtorek, 13 kwietnia 2021

Kazuo Ishiguro Klara i słońce"

 


Autor
: Kazuo Ishiguro

Tytuł: Klara i słońce

Wydawnictwo: Albatros

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 320

Gatunek: literatura współczesna




Czy można nauczyć się kochać?

“Klara i słońce” to historia, w której łatwo się zaczytać. Z jednej strony książka porusza kwestie cenione i lubiane przez czytelników, z drugiej natomiast robi to w całkiem inny sposób, wprowadzając powiew świeżości i nowe spojrzenie. Spędziłam z tą powieścią zaledwie kilka godzin, ale mocno podziałała ona na moja wyobraźnię i bardzo mnie zauroczyła.

Historia zaoferowana nam przez Ishiguro opowiada o sztucznej inteligencji. Co ciekawe jednak, Klara wydaje się mieć więcej ludzkich uczuć, niż niejeden z nas. Autor bardzo realnie i przejmująco przedstawił swoją wizję świata, człowieka i maszyny na kartkach książki. I choć ten świat dość znacząco różnił się od naszego, to taka kreacja rzeczywistości przypadła mi do gustu. Już wcześniej przekonałam się, że autor dobrze radzi sobie z alternatywnymi światami. Tym razem również nie zawiódł mojego zaufania i pokładanych w nim nadziei.

Klara okazała się niesamowita. Polubiłam ją o wiele bardziej, niż ludzkie bohaterki, z którymi mam przecież do czynienia o wiele częściej. Sztuczna przyjaciółka, nauczona tego, by szanować dziecko, którym przyjdzie jej się zaopiekować. Bystra, spostrzegawcza i nieco naiwna, ale przy tym szalenie urzekająca. Autor fantastycznie poradził sobie ze zbudowaniem tej postaci, nadając jej wspaniałe i przekonujące cechy i pozwalając, by wiele razy nas zaskoczyła.

„Klara i słońce” to opowieść, która rozwija się w interesujący sposób. Wybór takiego tematu z pewnością dał pisarzowi duże możliwości i przyjemnie jest mi oznajmić, że wykorzystał jego potencjał. Akcja powieści dała mi do myślenia, a rozwój wydarzeń sprawił, że szybko i mocno zaangażowałam się w lekturę. Zupełnie nie spodziewałam się nie tylko tego, którą ścieżką podąży autor, ale także, jak zakończy swa historię.

Ale ta powieść to przede wszystkim historia o uczuciach. Głęboka, intensywna, poruszająca. Bo kochać można na wiele sposobów i na wiele sposobów można to okazać. I nie trzeba wcale być do tego człowiekiem. „Klara i słońce” jest w mojej ocenie przede wszystkim książką o miłości. Takiej, która potrafi przenosić góry i zaklinać słońce.

Nowa powieść Ishiguro to mądra historia z istotnym przesłaniem. Ważna treść schowana pod niepozorną okładką.   

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Albatros.

poniedziałek, 12 kwietnia 2021

Jennifer Wright "I nie żyli długo i szczęśliwie"

 


Autor
: Jennifer Wright

Tytuł: I nie żyli długo i szczęśliwie

Wydawnictwo: Poznańskie

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 272

Gatunek: literatura faktu




13 historii i 13 par, które musiały się rozstać. Wspaniała treść i świetna okładka. Temat, obok którego nie można przejść obojętnie.

Nie ukrywam, że kiedy tylko zobaczyłam ten tytuł, wiedziałam, że musi być on mój. Uwielbiam literaturę faktu skupiającą się na takich nietypowych i przewrotnych tematach, które pozwalają nie tylko pogłębić wiedzę, ale również dobrze się bawić i zrelaksować. A książka Wright wspaniale się w tym przypadku sprawdza, będąc niezwykłym połączeniem faktów, anegdotek, ploteczek i refleksji.

„I nie żyli długo i szczęśliwie” to 13 zaskakujących historii, które wydarzyły się naprawdę. Autorka rozpoczyna od starożytności, by przez różne epoki poprowadzić nas do czasów współczesnych. Każda z tych opowieści ma w sobie to coś, co sprawia, że nie sposób się od niej oderwać. Wright krótko opisuje bohaterów, przedstawia dzieje ich poznania, szuka przyczyn, które doprowadziły do rozstania. Być może nie brzmi to zbyt przekonująco, ale oprócz tego wprowadza czytelnika w klimat epoki, wskazuje charakterystyczne elementy, umożliwia nam przeniesienie się w czasie.

Tytuł ten zrobił na mnie ogromne wrażenie. Przy każdej z tych historii widać dużą wiedzą i przygotowanie autorki, która nie tylko zgromadziła wspaniały materiał, ale również przedstawiła go nam w fantastyczny sposób. Wright snuje swe opowieści wykorzystując materiały historyczne, cytaty i obrazy. Odnosi się do literatury i filmu. Oferuje nam niebanalne zestawienie historii, kultury, sztuki, religii i wiedzy o społeczeństwie. Gdyby w szkołach uczono historii kierując się takim kluczem, byłby to z pewnością ulubiony przedmiot większości uczniów.

Każda z opowiedzianych historii jest intrygująca i zapadająca w pamięć. Każda wydaje się również lepsza i bardziej interesująca od swoich poprzedniczek. „I nie żyli długo i szczęśliwie” to zaskakujący temat ukazany w zaskakujący sposób. Narracja autorki wywołała u mnie mnóstwo pozytywnych emocji, wiele razy w czasie lektury na mojej twarzy pojawił się uśmiech. Wright opowiada o książkowych wydarzeniach bardzo lekkim tonem, bardziej przypomina to anegdotki przekazywane znajomym w towarzystwie drinków i przekąsek. Przyjazny ton, poczucie humoru, nutka ironii, szczypta dystansu, miejsce na autorefleksje i odwołanie do życia autorki- te elementy składają się na zabawny i gawędziarski styl stanowiący gwarancję sukcesu tej książki.

Wydaje mi się, że wielu czytelników trzyma się z dala od literatury faktu obawiając się ciężkiego klimatu tych utworów. Tutaj podobny problem nigdy się nie pojawi. Moim zdaniem Wright jest w stanie zauroczyć tymi historiami każdego. Serdecznie polecam ten tytuł, wszystkim i bez wyjątku.

Książkę otrzymałam dzięki uprzejmości księgarni internetowej selkar.pl.

sobota, 10 kwietnia 2021

Grzegorz Gortat "Pokój bez widoku" [recenzja przedpremierowa]

 


Autor: Grzegorz Gortat

Tytuł: Pokój bez widoku

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 240

Gatunek: thriller psychologiczny 




Szukał wygodnej przestrzeni, w której mógłby rozpocząć nowe życie. Znalazł duże i interesujące mieszkanie. Czy to możliwe, by loft stał się jego grobem?

“Pokój bez widoku” zaczyna się mocnym akcentem i aż do końca utrzymuje czytelnika w stanie niepewności. Pierwsze rozdziały przyciągają do lektury, a kolejne podsycają zainteresowanie i skupiają uwagę. Nowa książka Gortata to pozycja dość krótka, ale będąc świeżo po lekturze mogę śmiało powiedzieć, że znalazło się w niej wszystko, co powinno. Niczego nie było zbyt wiele i niczego nie zabrakło.

Główny bohater książki to mężczyzna, który odniósł sukces na wielu polach. Utalentowany, lubiany,  doceniony. Takie osoby zawsze oprócz podziwu budzą także zazdrość, przypominając, że mają coś, czego innym brakuje. Wydaje się jednak, że tym razem chodzi o coś więcej. Ktoś, kto zastawił na niego zasadzkę oczekuje przyznania się do winy, w ciemnej przestrzeni loftu prowadząc swego rodzaju rozliczenie.

„Pokój bez widoku” to interesująca, niespokojna i mroczna opowieść o tym, że nikt nie jest idealny i nikt nie ma idealnego życia. Do niektórych sekretów i tajemnic po prostu trudniej się dokopać. Na stronach powieści mamy okazję, by poznać bohatera bliżej, przyjrzeć się temu, jak toczyło się jego życie i rozwijała kariera. Niepokój i duszna atmosfera opierają się nie tylko na rozgrywających się wydarzeniach, emocji dodaje także możliwość prawdziwego poznania tego człowieka, uświadomienie sobie, że nic nie zostaje zapomniane.

Akcję powieści poznaje się bardzo szybko. Składa się na to kilka elementów, które są obowiązkowe w przypadku dobrego thrillera. Mocny początek, zwroty akcji, tajemnicza przeszłość, nutka przemocy, trochę krwi- taka mieszanka po prostu musi się sprawdzić. Lekki, dopracowany styl, prosty język i przyjemna narracja pozwalają jeszcze bardziej zaangażować się w lekturę i poznawać kolejne strony w błyskawicznym tempie.

Duże znaczenie w przypadku mocnych książek ma dla mnie również tło psychologiczno- obyczajowe, które często potęguje emocje, zwraca uwagę na inne kwestie i skłania do refleksji. Tutaj też trochę tych kwestii się pojawiło, a dłuższe spojrzenie na głównego bohatera zaważyło na mojej ocenie książki.

„Pokój bez widoku” to interesująca i zastanawiająca całość. Podoba mi się pomysł autora na fabułę i sposób jej realizacji. Książce nieco brakuje do osiągnięcia mistrzostwa w swej kategorii, ale i tak spokojnie można po nią sięgnąć dla czystej rozrywki.  

Za możliwość przeczytania książki i frajdę przy jej rozpakowywaniu dziękuję Wydawnictwu Media Rodzina. 

czwartek, 8 kwietnia 2021

Bartosz Szczygielski "Winni jesteśmy wszyscy"

 


Autor
: Bartosz Szczygielski

Tytuł: Winni jesteśmy wszyscy

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Rok wydania: 2021

Liczba stron: 391

Gatunek: kryminał




Gdy przeszłość nie pozwala ci zapomnieć, masz tylko jedno wyjście. Wrócić tam, gdzie wszystko się zaczęło…

Choć miałam przyjemność przeczytać kilka naprawdę dobrych polskich kryminałów i thrillerów, wciąż podchodzę do nich z niemałym dystansem i pewną dozą nieufności. Nie jestem bowiem pewna, czy więcej było jednak miłych niespodzianek czy sporych rozczarowań. Z wielką przyjemnością komunikuję zatem, że „Winni jesteśmy wszyscy” zdecydowanie zalicza się do tych pozytywnie zaskakujących tytułów. Co więcej, nie mam tej książce nic do zarzucenia, ale pozwólcie, że zacznę od początku.

Już pierwsze rozdziały powieści pozwalają sądzić, że przed czytelnikiem wiele atrakcji. Akcja rozpoczyna się bez zbędnych wstępów, kolejne wydarzenia rozgrywają się szybko, a rozwój fabuły zaskakuje. Właśnie za to uwielbiam książki kryminalne i thrillery- za to uczucie, że za każdym razem mogę zostać na nowo zaskoczona. A Szczygielski niespodzianek w tym tytule nie pożałował, igrając ze mną, bawiąc się w kotka i myszkę oraz chętnie wyciągając z rękawa następne asy.

„Winni jesteśmy wszyscy” to dokładnie taki tytuł, jakiego potrzebowałam. Stanowiący nie tylko świetną rozrywkę, ale pozwalający również na zaangażowanie i skupienie myśli błądzących akurat po nieprzyjemnych rejonach. To wspaniała, magnetyzująca mrokiem mieszanka, w której nic nie jest takie, jakie się wydaje. W tym tytule nie brakuje kontrastów- dobro przenika się ze złem, a subtelność i wrażliwość są spychane na drugi plan przez brutalność, agresję i żądzę pieniądza. Niczym w prawdziwym życiu, niczego nie można zaplanować i niczego nie można być pewnym.

Nowa książka Szczygielskiego to świetny kryminał, w którym autorowi znakomicie udało się połączyć wszystkie elementy charakterystyczne dla tego gatunku. Dobrze przemyślna, zaplanowana i dopracowana fabuła nie pozwala oderwać się od historii. Rozwój akcji sprawia, że po prostu nie ma się chęci odkładać powieści, aż do rozwikłania wszystkich zagadek. Tajemnice i sekrety z przeszłości niecierpliwie pchają się na światło dzienne, a trupy upchane w szafie zaczynają się panoszyć tam, gdzie na pewno nie są mile widziane. W tym wszystkim znalazło się także miejsce dla wartościowych i autentycznych postaci, będących dobrym uzupełnieniem dla całości. Co więcej, Szczygielski dodatkowo wzbogaca treść książki i jej przekaz o istotne wątki obyczajowe, dające do myślenia i wstrząsające czytelnikiem.

W tym miejscu muszę też wspomnieć o bardzo dobrym stylu autora. Mimo że książka nie opowiada o rzeczach lekkich i przyjemnych, to przyjazna czytelnikowi narracja pozwala zagłębiać się w treść powieści wyjątkowo szybko i sympatycznie. Szczygielski ma wypracowany styl, nieco dowcipny i ironiczny, momentami wykorzystujący lekko kąśliwe stwierdzenia. Bardzo przypadła mi do gustu taka forma wprowadzenia w treść.

„Winni jesteśmy wszyscy” to książka, którą z przyjemnością postawię i pozostawię na swej półce. Choć często mam wiele uwag w sprawie kryminalnych tytułów, to tym razem nie chcę i nie potrafię się przyczepić. Uwierzcie mi, jest dobrze.

Więcej podobnych tytułów możecie znaleźć w księgarni internetowej selkar.pl.